Magazine · คู่มือการอบรม

แผ่นหนังเทียมกับการฝึกกับนางแบบ ต่างกันอย่างไร

ผู้เขียนCYANเขียนและตรวจทานโดยผู้อำนวยการซึ่งเป็นนักจิตวิทยาคลินิก (คุณวุฒิระดับชาติของเกาหลี)

“บนแผ่นฝึกทำได้ดี แต่พอขึ้นผิวคนจริงกลับเปลี่ยนไปคนละเรื่อง”

“หานางแบบยังไง ขอคนรู้จักได้ก็แค่ครั้งสองครั้ง”

“เขาบอกว่าฝึก 10 ครั้ง พอไปถึงส่วนใหญ่กลับเป็นการนั่งดูข้างๆ”

สวัสดีค่ะ ดิฉัน CYAN ช่างหลักและผู้สอนที่ CYAN PMU ย่านฮงแด กรุงโซล

ตัวเลขที่คลาดเคลื่อนบ่อยที่สุดในการปรึกษาเรื่องเรียนคือ “ฝึกกี่ครั้ง” เพราะคำเดียวกันแต่ข้างในต่างกันโดยสิ้นเชิง วันนี้จะสรุปว่าแผ่นฝึกกับการฝึกกับนางแบบสร้างอะไรให้คุณต่างกัน และควรอ่านจำนวนครั้งในใบเสนอราคาอย่างไร

แผ่นฝึกกับการฝึกกับนางแบบต่างกันอย่างไร?

แผ่นฝึกสร้างการเคลื่อนไหว ส่วนการฝึกกับนางแบบสร้างการตัดสินใจ

แผ่นฝึก (หนังเทียม) คือวัสดุสำหรับฝึกที่ทำให้มีแรงต้านใกล้เคียงผิวคน ตรงนี้คุณใส่มุม·แรงกด·ความเร็วเข้าไปในร่างกาย ส่วนการฝึกกับนางแบบคือขั้นที่ลงมือบนผิวคนจริงภายใต้การกำกับของผู้สอน ตรงนี้คุณจะได้ตัดสินเป็นครั้งแรกว่า “กับผิวนี้ต้องทำอย่างไร”

แผ่นฝึก ― ความสั่นไหวมองเห็นได้ เป็นที่สำหรับตรึงมือด้วยการทำซ้ำ

ฝึกกับนางแบบ ― มีเลือดซึม มีบวม และความเร็วที่สีเข้าต่างกัน เป็นที่ซึ่งต้องใช้การตัดสิน

ร่วมกัน ― มีแค่อย่างใดอย่างหนึ่งยืนหน้างานจริงไม่ได้

ข้ามแผ่นฝึกแล้วมือไม่นิ่ง ข้ามนางแบบแล้วการตัดสินไม่เกิด

ทำไมบนผิวคนจริงถึงออกมาต่างกัน?

เพราะแผ่นฝึกไม่มีการไหลเวียนเลือดและไม่มีการฟื้นตัว

ผิวคนบวมระหว่างทำ มีเลือดซึม และสีดูเบลอออก สีที่เพิ่งลงไปจึงไม่ใช่สีสุดท้าย ข้อผิดพลาดที่มือใหม่ทำบ่อยที่สุดตรงนี้คือ “เห็นว่าอ่อนเลยลงเพิ่ม” เหตุผลที่มันเข้มขึ้นหลังฟื้นตัวส่วนใหญ่อยู่ตรงนี้

สีบนเตียงทำงานคือกระบวนการ ไม่ใช่ผลลัพธ์

กระบวนการฟื้นตัวก็ต่างกันในแต่ละคน ทำวันเดียวกันด้วยมือเดียวกัน แต่ช่วงที่สะเก็ดขึ้นและความเร็วที่มันหลุดก็ยังต่างกัน และความต่างนั้นเปลี่ยนสีสุดท้าย ในการฝึกกับนางแบบ วิธีที่คุณแจ้งเรื่องการฟื้นตัวจึงมีผลต่อผลลัพธ์พอๆ กับตัวงาน

บนผิวคนจริง สิ่งที่เห็นกับสิ่งที่เหลืออยู่ไม่เหมือนกัน

ต้องใช้นางแบบกี่คน?

จะให้บริเวณหนึ่งติดมือ เลขหลักเดียวไม่พอ

หนึ่งสองคนได้แค่ “เคยทำ” ต้องมีการทำซ้ำคุณจึงจะรู้สึกถึงความต่างตามชนิดผิวด้วยตัวเอง คอร์สเปิดร้านของเรารวมการฝึกกับนางแบบ 10~12 คนก็ด้วยเหตุนี้ เพราะจะครอบคลุมทุกวิชาทั้งคิ้ว·ปาก·ไรผม ต้องลงมือแต่ละบริเวณอย่างละหลายครั้ง

คอร์สสั้นมีลักษณะต่างออกไป เป็นที่สำหรับอัดหนึ่งเทคนิคโดยเน้นแผ่นฝึก ถ้าคุณต้องการจำนวนนางแบบ ต้องยืนยันก่อนสมัครเสมอ

ต้องตรวจปริมาณต่อหนึ่งครั้งด้วย บางที่นับการทำคิ้วสองข้างให้เสร็จสมบูรณ์เป็นหนึ่งครั้ง บางที่ให้คุณทำข้างเดียวแล้วผู้สอนทำอีกข้างและนับเป็นหนึ่งครั้ง ตัวเลขเท่ากันแต่ปริมาณที่เหลือในมือต่างกันสองเท่า

ดูว่าตัวเลขนั้นถูกแบ่งไปบริเวณไหนอย่างละกี่ครั้ง มากกว่าดูตัวเลข

“ฝึก 10 ครั้ง” นับอะไร?

แต่ละสถาบันต่างกัน จึงเป็นตัวเลขที่ต้องถามย้ำเสมอ

ใน “10 ครั้ง” เดียวกันมักปนกันแบบนี้

การดูผู้สอนทำ (นั่งดู·สาธิต)

✔ การทำบนแผ่นฝึก

✔ การลงมือเองบนผิวคนจริง

✔ การที่ผู้สอนทำครึ่งหนึ่งแล้วให้คุณทำอีกครึ่ง

เวลาที่นั่งดูอยู่ข้างๆ ไม่เหลืออยู่ในมือ ตอนเทียบใบเสนอราคา ให้ถามตรงๆ ว่า “ในนั้นที่ลงมือเองบนผิวคนจริงมีกี่ครั้ง” ถ้าตอบไม่ได้ นั่นก็คือคำตอบ

ที่ไหนมัดการนั่งดูกับการฝึกไว้เป็นตัวเลขเดียว ตัดออกได้เลย

หานางแบบอย่างไร?

ต้องตรวจก่อนว่ารวมอยู่ในคอร์สหรือไม่

ถ้าคอร์สรวมนางแบบไว้แล้ว ส่วนนั้นคุณไม่ต้องกังวล ถ้าไม่รวมก็ต้องหาเอง และตรงนี้มีข้อควรระวัง

ต่อให้เป็นคนรู้จักก็ต้องแจ้งล่วงหน้าเหมือนกัน ― แจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรถึงความเป็นไปได้ของการแพ้สี การติดเชื้อ อาการบวมชั่วคราว และการดูแลหลังทำ

คนที่ติดต่อได้จนถึงช่วงฟื้นตัว ― ต้องขอรูปหนึ่งเดือนถัดมาได้ การฝึกจึงจะสมบูรณ์

อย่ารับเคสยากในช่วงต้น ― คิ้วที่มีสีตกค้างเป็นงานที่ต้องใช้การตัดสิน

และการเป็นนางแบบไม่ได้แปลว่าดูผลลัพธ์แบบผ่านๆ ได้ ตรงกันข้าม ยิ่งรู้จักกันยิ่งพูดยากทีหลัง ปัญหาจึงถูกกลบง่าย ต้องขอรูปหลังฟื้นตัวมาให้ครบแล้วให้คะแนนตัวเอง

ลองดูด้วยว่าการฝึกถูกวางไว้ตรงไหนของคอร์ส ถ้ากระจุกอยู่ช่วงท้าย คุณจะขึ้นผิวคนจริงหลังจากนิสัยแข็งตัวไปแล้ว ถ้าแบ่งแทรกเป็นระยะ คุณจะเข้าฝึกในสภาพที่เพิ่งถูกแก้ไข จำนวนครั้งเท่ากันแต่สิ่งที่เหลืออยู่ต่างกัน

การฝึกกับนางแบบไม่จบที่การลงมือ แต่นับหนึ่งครั้งเมื่อได้ตรวจการฟื้นตัวแล้ว

ตอนฝึกควรบันทึกอะไร?

ความทรงจำหายไป เหลือแต่บันทึกที่กลายเป็นการตัดสินครั้งถัดไป

จุดร่วมของคนที่ทำผิดซ้ำเดิมคือไม่มีบันทึก เมื่อไม่เหลือว่าทำอะไรอย่างไร ต่อให้เห็นผลลัพธ์ก็ย้อนหาสาเหตุไม่ได้

สีและสูตรผสมที่ใช้

✔ ความรู้สึกเรื่องความลึกและความเร็ว (ไม่ต้องเป็นตัวเลขก็ได้)

✔ รูปทันทีหลังทำและรูปหนึ่งเดือนหลังฟื้นตัว

✔ ชนิดผิวและข้อสังเกตพิเศษของคนคนนั้น

หัวใจของการถ่ายรูปคือถ่ายในเงื่อนไขเดียวกัน ถ้าแสงเปลี่ยนสีจะดูต่างจนเทียบไม่ได้ กำหนดที่ริมหน้าต่างไว้จุดหนึ่งแล้วถ่ายที่นั่นเสมอก็เพียงพอ

ถ้าไม่มีบันทึก นั่นไม่ใช่การฝึกแต่คือการทำซ้ำ

ฝึกคนเดียวจะเก่งขึ้นได้ไหม?

การเคลื่อนไหวดีขึ้นได้ เพียงแต่การเคลื่อนไหวที่ผิดก็แข็งตัวไปด้วย

การทำซ้ำคนเดียวกลายเป็นฝีมือได้ก็ต่อเมื่อทิศทางถูก ถ้ามุมเบี้ยวแล้วทำร้อยครั้ง มุมที่เบี้ยวจะค้างอยู่ในร่างกาย ช่วงต้นจึงจำเป็นต้องมีที่ซึ่งได้รับการแก้ไข

การฝึกคนเดียวจะเห็นผลหลังจากจับทิศทางที่ถูกได้แล้ว พอทิศทางนิ่ง หลังจากนั้นเวลาที่ฝึกคนเดียวจะเป็นตัวกำหนดฝีมือ

การแก้ไขมาก่อน การทำซ้ำมาทีหลัง

ต้องแจ้งอะไรกับนางแบบบ้าง?

ต่อให้เป็นคนรู้จัก การแจ้งก็ทำเหมือนลูกค้าทุกประการ

การแจ้งล่วงหน้าคือขั้นตอนแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรถึงปฏิกิริยาที่อาจเกิดและการดูแลหลังทำ ก่อนเริ่มงาน เขียนความเป็นไปได้อย่างการแพ้สี การติดเชื้อ อาการบวมชั่วคราว และสิ่งที่ห้ามทำระหว่างฟื้นตัว แล้วขอลายเซ็นไว้

✔ ต่อให้เป็นคนรู้จัก เอกสารยินยอมก็ใช้ฉบับเดียวกัน

✔ ติดต่อไปก่อนในวันที่สามและสัปดาห์ที่สอง

การฝึกที่ข้ามการแจ้ง แม้แต่เป็นบันทึกก็ยังไม่เหลือ

ก่อนจากกัน

แผ่นฝึกสร้างการเคลื่อนไหว การฝึกกับนางแบบสร้างการตัดสิน

ผิวคนบวมและมีเลือดซึม สีที่เห็นกับสีที่เหลือจึงต่างกัน

จะให้บริเวณหนึ่งติดมือ การฝึกเลขหลักเดียวไม่พอ

‘ฝึก N ครั้ง’ ต้องถามย้ำเสมอว่ารวมการนั่งดูหรือไม่

การฝึกกับนางแบบนับหนึ่งครั้งเมื่อตรวจรูปหนึ่งเดือนแล้ว

ถ้าไม่มีบันทึก นั่นไม่ใช่การฝึกแต่คือการทำซ้ำ

จำนวนครั้งของการฝึกเป็นรายการที่ทำให้การเลือกที่เรียนต่างกันมากที่สุด แต่กลับเป็นรายการที่ถูกตรวจน้อยที่สุด CYAN อยู่ที่ฮงแด เขตมาโพ กรุงโซล บอกมาว่าตอนนี้มือคุณติดที่บริเวณไหน แล้วเราจะชี้ที่ปรึกษา·สอบถามว่าต้องฝึกมากแค่ไหน

ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ค่ะ

นี่คือ CYAN ช่างหลักของ CYAN PMU

CYAN เป็นสตูดิโอเมคอัพกึ่งถาวร (PMU) และพื้นที่สอน ไม่ใช่สถานพยาบาล ผลลัพธ์และระยะเวลาคงอยู่แตกต่างกันตามผิวและการดูแลของแต่ละคน อาจเกิดการแพ้สี การติดเชื้อ หรืออาการบวมแดงชั่วคราวได้ รายละเอียดเรื่องบริการและการเรียนจะแจ้งในการปรึกษาล่วงหน้า

คำถามที่พบบ่อย

แผ่นฝึกกับการฝึกกับนางแบบต่างกันอย่างไร?

แผ่นฝึกสร้างการเคลื่อนไหว ส่วนการฝึกกับนางแบบสร้างการตัดสิน แผ่นฝึกเป็นวัสดุที่ทำให้มีแรงต้านใกล้เคียงผิวคน จึงเป็นที่สำหรับใส่มุม แรงกด และความเร็วเข้าร่างกายด้วยการทำซ้ำ ส่วนการฝึกกับนางแบบคือขั้นที่ลงมือบนผิวคนจริงภายใต้การกำกับของผู้สอน ซึ่งมีบวม มีเลือดซึม และความเร็วที่สีเข้าต่างกัน จึงต้องใช้การตัดสินเป็นครั้งแรก มีแค่ฝั่งใดฝั่งหนึ่งยากที่จะยืนหน้างานจริง

ต้องฝึกกับนางแบบสักกี่คน?

จะให้บริเวณหนึ่งติดมือ เลขหลักเดียวไม่พอ หนึ่งสองคนได้แค่ว่าเคยทำ ต้องมีการทำซ้ำจึงจะรู้สึกถึงความต่างตามชนิดผิวด้วยตัวเอง คอร์สเปิดร้านของ CYAN รวมนางแบบ 10~12 คนก็เพราะจะครอบคลุมทุกวิชาทั้งคิ้ว ปาก และไรผม ต้องลงมือแต่ละบริเวณอย่างละหลายครั้ง คอร์สสั้นเน้นแผ่นฝึกเป็นหลัก ถ้าต้องการจำนวนนางแบบต้องยืนยันก่อนสมัคร

บอกว่าฝึก 10 ครั้ง แปลว่าลงมือเองทั้งหมดไหม?

แต่ละสถาบันนับไม่เหมือนกัน จึงเป็นตัวเลขที่ต้องถามย้ำเสมอ ตอนตรวจ ให้ถามพร้อมกันด้วยว่าการฝึกถูกวางไว้ช่วงไหน ถ้ากระจุกอยู่ช่วงท้ายของคอร์ส คุณจะขึ้นผิวคนจริงหลังจากนิสัยที่ผิดแข็งตัวไปแล้ว ถ้าแบ่งแทรกเป็นระยะ คุณจะเข้าฝึกในสภาพที่เพิ่งถูกแก้ไข จำนวนครั้งเท่ากันแต่สิ่งที่เหลืออยู่ต่างกันตามการจัดวาง

หานางแบบอย่างไร?

ตรวจก่อนว่าคอร์สรวมนางแบบไว้ไหม ถ้ารวมก็ไม่ต้องกังวล ถ้าต้องหาเองให้รักษาสามข้อ คือต่อให้เป็นคนรู้จักก็ต้องแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรถึงการแพ้สี การติดเชื้อ อาการบวมชั่วคราว และการดูแลหลังทำ ต้องเป็นคนที่ติดต่อได้จนถึงช่วงฟื้นตัวเพื่อขอรูปหนึ่งเดือนถัดมาได้ และอย่ารับเคสที่ต้องใช้การตัดสินอย่างคิ้วที่มีสีตกค้างในช่วงต้น

ฝึกคนเดียวจะเก่งขึ้นได้ไหม?

การเคลื่อนไหวดีขึ้นได้ แต่การเคลื่อนไหวที่ผิดก็แข็งตัวไปด้วย ถ้ามุมเบี้ยวแล้วทำซ้ำร้อยครั้ง มุมที่เบี้ยวจะค้างอยู่ในร่างกาย ช่วงต้นจึงจำเป็นต้องมีการแก้ไขจากคนที่ดูมือนี้อยู่ข้างๆ ตอนนี้ และหลังจากจับทิศทางได้แล้ว เวลาที่ฝึกคนเดียวจะเป็นตัวกำหนดฝีมือ ลำดับคือแก้ไขก่อน ทำซ้ำทีหลัง

ผลลัพธ์และระยะเวลาคงอยู่แตกต่างกันไปตามสภาพผิวและการดูแลของแต่ละบุคคล อาจเกิดอาการแพ้เม็ดสี การติดเชื้อ หรือรอยบวมแดงชั่วคราวได้ รายละเอียดจะแจ้งให้ทราบในการปรึกษาก่อนเข้ารับบริการ

อ่านต่อ